Hij houdt van die besneeuwde miniatuurhuisjes in vakwerkarchitectuur die , liefst met wat sneeuw op het dak, je laten vermoeden dat het binnen heel gezellig is. "Ik weet het", zegt hij," het is kitsch maar ik ga ze toch eens van nabij bekijken". "Ach, er is niets mis met kitsch", zeg ik bij wijze van troost. Ik kan mijn eigen oren niet geloven. Deze periode maakt me blijkbaar milder dan vermoed.Ik heb immers altijd met grote lijdzaamheid meegedaan aan het hele kerstgedoe.De redenen zijn vast en zeker in de loop van de jaren geëvolueerd. Stiekem verlang ik rond deze tijd naar een winterslaap. Maar goed, ik ben dus milder geworden en rijd gewillig naar Aachen.Inclusief bezoek aan de Dom en de kerstmarkt. De beker Glühwein laat ik aan mij voorbijgaan. We doen er een groot deel van onze kerst-shopping.De uitstalramen zijn er nostalgisch mooi en de bediening in de warenhuizen onwaarschijnlijk vriendelijk. We stappen er kilometers door een zonnige vrijdag en zaterdag.Terug thuis ligt er geen sneeuw op het dak, geen lichtjes voor de ramen... We zijn beiden gekraakt in lijf en leden. Het verlangen naar een winterslaap steekt bij mij opnieuw de kop op.
0 reacties:
Een reactie plaatsen